6.01.2008
gaaahd. everything's messed up. :(
kamusta naman. pinapauwi ako ng tatay ko! leche. ayaw niya daw talaga kong pag-aralin dito.. kasi lahat daw ng nag-aaral dito, walang gnagawa kung hndi puro barkada. sumasama daw ugali. blahblah. UGH!
eh depende naman yun sakin kung sasayangin ko yung mga perang ginagastos nila para makapg-aral ako sa barkada lang db? psh. tapos ngayon, may problem kami sa pera. kasi ksma sa requirments ng visa ung bank certifcate.. kelangan daw ng $10,000 sa bank. super wala na kaming mahiraman.. tapos humingi kami ng help kay papa. ayaw nya gumawa ng paraan! kasi ayaw daw niya tlga ko dito. ANO BA!! super umiiyak na nanay ko sakin kasi wala na daw talaga siyang magawa. hindi na daw niya alam kung san siya kukuha ng pera. uuwi na lang daw kami pag wala talaga. WTF?! sa lahat ng effort na gnawa namin para lang makapunta dito, ganun lang? uuwi din kami? nyemas! ugh! kainis. tas kanina parang pinaptwag ako ni mama sa pilipinas.. ipatanong daw kung pwede pa kong humabol sa don carlo. GRABE. sobrang umiyak talaga ko. tangina. ayoko talaga. hindi naman kasi nila alam yung situation ko sa pilipinas eh. Mas gusto ko pa dito kasi andito sila ate, kuya poch. may kasama ko. eh dun! mga hindi ko family yung kasama ko. nagcecelebrate ako ng xmas ksma ibang pamilya. ARRGH!
tapos sinasabi ni papa na hindi daw niya kayang suportahan yung tuition fees ko, kasi masyado ngang mahal. eh hndi na naman kami humihingi ng pambayad ng tuition sa knya eh. Pag-iipunan na lang daw nila ate tska mama yon. yung pang bank certficate na lang naman hinihingi namin sa knya.. ano ba. tska ibabalik din naman namin yon within 2mos. :( dapat nga isasangla na yung bahay namin sa Pilar kaso wala lang si mama dun eh.. psh.
hay. kinausap ako nila ate and kuya poch. hindi daw ako papauwiin ni ate.. gagawa daw talaga sila ng paraan. :( grabe. sobrang iyak ako ng iyak. nahihiya na ko. hindi ko na talaga alam. tapos si tito Ramil, nung nakausap niya si mama na umiiyak grabe daw. sobrang maghahanap na daw tlga siya ng mahihiraman ng pera. grabe. buti pa si tito Ramil.. pero hindi ko naman masisisi si papa. naiintindihan ko naman siya eh. Kaso diba, kahit naman nsa pilipinas ako hndi ko prin nafefeel na may kasama ako eh. kasi pera lang naman binibigay niya eh. hindi din naman nya alam yung ngyayari sa school ko. hindi rin naman niya alam kung sino yung mga kabarkada ko. ugh. sobrang taena. hindi ko alam na aabot sa ganito.. hay. :(
sabi pa ni papa.. last na daw niyang tulong yon. ttry daw niyang maghanap. tapos after nito, wala na daw. hndi na daw siya magbibigay. HAY. SALAMAT AH.
super thanks talaga kay mama, ate, kuya poch, tito Ramil.. sa lahat. gahd.
KILL ME NOW. PLEASE?!?!
